Top navigatie

Mensen met een beperking dromen van een reguliere én betaalde job

Het is voor mensen met een beperking niet evident om een job te vinden in de reguliere economie. Een betaalde job is voor hen vaak niet bereikbaar, ook omdat dat ervoor zorgt dat men tegemoetkomingen verliest. Konekt pleit voor maximale participatiekansen in reguliere werkcontexten én voor betaald werk voor mensen met een beperking. In reactie van de uitzending van Hautekiet vanmorgen op Radio 1 geven we graag deze bedenkingen.

Hoe moeilijk is het voor mensen met extra ondersteuningsnood om een job in de reguliere economie te vinden?

Het is absoluut niet evident. Volwassenen dromen van een job die past bij hun talenten. Personen met een extra ondersteuningsnood zoals jongvolwassenen met een verstandelijke beperking botsen op heel wat vooroordelen in de samenleving en drempels in systemen om een plaats te krijgen in die reguliere economie. Ze worden nog al te vaak uitgesloten. Toch hebben ook deze mensen tal van mogelijkheden & talenten die ingezet kunnen worden. Konekt biedt verschillende opleidingen tot co-medewerker in een bedrijf, co-begeleider in een kleuterklas of een woonzorgcentrum aan jongvolwassenen met een verstandelijke beperking die toch dromen van een job in het reguliere arbeidscircuit. (meer info over hoe we dit doen)

Jongeren met een verstandelijke beperking krijgen nog al te vaak te horen dat een reguliere context niet haalbaar is voor hen. Zij worden vaak vanuit het onderwijssysteem bijna automatisch geleid naar gespecialiseerde, aangepaste economie of dagbesteding. Dit vinden we jammer. Deze personen hebben heel wat talenten. Nu worden ze heel snel in een apart circuit ingeschakeld. Daardoor worden gescheiden werelden van mensen met en zonder beperking in stand gehouden, en dat wil zeggen: absoluut geen inclusieve samenleving.

Kansen geven op arbeidsgerichte activiteiten

Konekt pleit ervoor dat jongeren die arbeidsgerichte activiteiten willen gaan doen, de kans moeten krijgen om daar een opleiding voor te volgen. Ook scholen vanuit buitengewoon onderwijs geven aan dat dit een gemis is. Zo zei Lotte: “Ik leerde op de BuSO-school nooit over kleine kinderen. Nooit. En dat interesseert me zo.”

Deze jongvolwassenen krijgen de kans om te werken als begeleid werker. Maar ze krijgen de kans niet hun talenten te ontwikkelen om deze job goed te doen. Daardoor bestaan takenpakketten te vaak uit jasjes aan en uitdoen, fruit uitdelen, … terwijl ze evengoed mee toezicht zouden kunnen houden op de speelplaats, als ze dit ook zouden mogen/ kunnen leren. Dit zou de meerwaarde van hun werk verhogen.

Een actieve rol kunnen opnemen op de reguliere arbeidsmarkt is cruciaal voor de persoon zelf, als voor onze samenleving. Voor personen met een beperking betekent het echt deel te kunnen uitmaken van de samenleving, iets zinvol te kunnen betekenen voor een ander en voor de werkgever. Van betekenis zijn als mens in de maatschappij.

Werkgevers die reeds co-medewerkers in hun bedrijf tewerkstellen geven aan dat bepaalde taken die vaak blijven liggen of aan niemand toegewezen zijn (papier ophalen, dingen ronddelen, de vaat vullen en legen…) door hen kan gedaan worden. Ze zeggen dat het absoluut een positieve ervaring is om iemand met een beperking te leren kennen vanuit zijn talenten (niet vanuit zijn beperking) en dat dit een impact heeft op de motivatie van medewerkers: mijn bedrijf kiest voor diversiteit, kiest om iemand met een verstandelijke beperking hier een serieuze kans te geven (en doet dit niet vanuit liefdadigheid). Bedrijven willen ook kiezen voor kwetsbaarheid: “ik mag ook kwetsbaar zijn”. 

Konekt pleit voor maximale participatiekansen in reguliere werkcontexten. 

Is het onterecht dat mensen met extra ondersteuningsnood niet betaald worden voor hun werk? Of is dat logisch, omdat ze sowieso al financiële ondersteuning krijgen?

Een loon krijgen is een vorm van beloning krijgen voor het werk dat je levert. Het is een vorm van waardering en erkenning. Het creëert heel wat mogelijkheden om je leven in te richten zoals je het wil. De persoon met een extra ondersteuningsnood die werkt in je bedrijf moet absoluut een loon ontvangen, iets dat op vandaag vaak niet gebeurt. Mensen worden een goedkope werkkracht, het gevoel van ‘erbij te horen’ wordt teniet gedaan door dit systeem.

De financiële ondersteuning naar de persoon met een beperking heeft niet dezelfde betekenis als een loon uitbetaald door de werkgever. Immers men dreigt ook een deel van de financiële ondersteuning te verliezen wanneer men kiest voor een deeltijds betaalde job (omdat dit op maat is van de persoon). Echter komen mensen hierdoor opnieuw in financiële moeilijkheden. Dit zijn absoluut drempels om deel uit te maken van die reguliere werkomgeving.

Konekt pleit voor betaald werk voor mensen met een extra ondersteuningsnood. Daarnaast dient de nodige financiële ondersteuning te blijven bestaan als aanvulling op het inkomen. 

Werk vanuit je talent

Beeld je in: je bent 12 jaar en je krijgt te horen dat je nooit zal kunnen werken.

Dit is het verhaal van honderden jongeren met een verstandelijke beperking in Vlaanderen.
Ze worden niet voorbereid op een ondersteunende job.

Wij met Konekt geloven wel in deze jongeren.
Wij geloven in hun leerpotentieel en hun talenten.
Wij zijn van mening dat er job opportuniteiten zijn voor iedereen en dat bewijzen we ook.

Wat doen wij? 
Konekt organiseert trainingen voor mensen die willen werken in een normale professionele omgeving.
We vertrekken vanuit de talenten van iedere jongere en faciliteren matching met de werkplek en begeleiding op de werkvloer. Hiervoor werken we samen met kleuterscholen, woonzorgcentra en bedrijven. 

Op die manier draagt Konekt bij aan een betere kwaliteit van leven voor volwassenen met een verstandelijke beperking door hen te empoweren en op te nemen in de samenleving. 

Of om het met een quote van Valerie, één van onze cursisten te zeggen:

“De kleuters kijken naar mij op en stellen vragen. Ik ben van belang voor hen.”