Inclusie begint met gehoord worden

Beste minister Gennez,

Wij zijn Eline Vermeulen en Pieter-Jan Docx.

Wij schrijven deze brief als mensen. Mensen met hobby's, vrienden, vrijwilligerswerk, dromen en talenten. Toevallig hebben wij ook een handicap.

De voorbije weken horen we veel over besparingen in de sociaal-culturele sector. Vaak gaat het over budgetten en beleidskeuzes. Maar zelden gaat het over wat die keuzes betekenen voor mensen zoals wij. Daarom schrijven wij zelf.

Want inclusie begint met gehoord worden. Niet met beslissen over mensen zonder hen erbij te betrekken. En wij durven zeggen waar het op staat. Onze stem mag gehoord worden.

Inclusie is niet zomaar een woord. Het gaat over kunnen leren, groeien, mensen ontmoeten en actief deelnemen aan de samenleving. Organisaties zoals Konekt zijn daarin geen luxe. Het zijn plekken waar mensen elkaar ontmoeten, leren van elkaar en ontdekken welke rol ze kunnen opnemen in de samenleving. Het zijn plekken waar we kansen krijgen om talenten te ontwikkelen en onze stem te laten horen.

Door Konekt krijgen wij de kansen om te groeien, talenten te ontdekken en mee te werken aan prestaties. Hier worden we echt gezien. Konekt laat zien dat inclusie kan.

Mensen spreken vaak over mensen met een handicap alsof wij vooral ondersteuning nodig hebben.

Maar wij hebben ook expertise. Wij weten onder andere wat uitsluiting doet. Wij weten hoe het voelt wanneer mensen eerst de handicap zien en pas daarna de persoon. Maar wij weten ook hoe inclusie werkt. Die kennis komt niet uit boeken. Die komt uit ons leven.

Dankzij sociaal-cultureel werk kregen wij kansen om die expertise te ontwikkelen. We leerden spreken voor groepen, onze talenten ontdekken, kritisch nadenken en opkomen voor onszelf én voor anderen. Sociaal-cultureel werk maakt van mensen geen toeschouwers, maar actieve burgers die deelnemen aan het maatschappelijk debat en meebouwen aan oplossingen. Zonder die kansen zou deze brief er niet zijn.

Daarom maken de aangekondigde besparingen ons bezorgd.

Want wanneer er bespaard wordt op sociaal-cultureel werk, verdwijnen er niet alleen activiteiten. Dan verdwijnen er kansen. Kansen om te leren, te groeien, mensen te ontmoeten, een stem te ontwikkelen en bij te dragen aan de samenleving. Dan verdwijnen ook plekken waar mensen leren samenleven en waar burgers worden versterkt om actief deel te nemen aan onze democratie.

Voor veel mensen met een handicap zijn die kansen vandaag al niet vanzelfsprekend!

Minister Gennez,

Wij vragen geen medelijden. Wij vragen geen uitzonderingen. Wij vragen iets eenvoudigs: luister naar de mensen over wie het gaat. Betrek mensen met een handicap bij beslissingen die hun leven beïnvloeden, niet nadat de keuzes gemaakt zijn, maar ervóór! Zo kunnen we er samen voor zorgen dat mensen die vandaag al minder kansen krijgen, niet nog meer kansen verliezen.

Daarnaast vragen wij ook: zorg ervoor dat deze besparing niet terechtkomt bij sociaal-cultureel werk. Want dankzij organisaties zoals Konekt kunnen wij niet alleen groeien als persoon, maar ook voluit leren, leven en werken. Op die manier dragen wij ons steentje bij aan een inclusievere samenleving.

De vraag die vandaag voorligt, is uiteindelijk geen financiële vraag. Het is een maatschappelijke vraag.

Willen we een samenleving waarin mensen met een handicap kunnen leren, spreken, groeien en bijdragen? Een samenleving waarin burgers elkaar ontmoeten, versterken en actief deelnemen? Of een samenleving waarin inclusie opnieuw minder kansen krijgt?

Wij geloven dat inclusie geen kost is. Inclusie is een investering. In mensen. In talent. In participatie. In verbondenheid. En in een samenleving waar iedereen meetelt.

Met vriendelijke groeten,

Eline Vermeulen
Pieter-Jan Docx
sprekers voor inclusie, vrijwilligers bij Konekt, burgers, toevallig met een handicap. En stemmen die niet willen verdwijnen uit het debat.

#NietOpDeKapVanHandicap