Top navigatie

Onze man keek naar Taboe. En kon er mee lachen

Onze collega Kurt Vanhauwaert is geboren met een fysieke beperking. Met lichte argwaan bekeek hij de eerste aflevering van Taboe, waarin Philippe Geubels lacht met minderheden. Zijn vrees bleek onterecht.

Humor verbindt, brengt mensen samen

"Taboe brengt humor over mensen met wie zogezegd niet gelachen mag worden. In de eerste aflevering nam Philippe Geubels personen met een fysieke beperking op de korrel. Zelf ben ik ook geboren met een fysieke beperking. Ik zit in een elektrische rolwagen en heb bij veel alledaagse handelingen hulp nodig. Wanneer ik merk dat personen zich geen houding weten in mijn aanwezigheid, gebruik ik vaak humor om het ijs te breken. Een flauwe grap die altijd werkt: ‘Ik drink geen alcohol, want ik moet nog rijden.’ Humor is heel belangrijk voor mij, want het helpt mezelf en mijn problemen te relativeren. Humor verbindt ook, brengt mensen samen en zorgt ervoor dat we beter om kunnen met elkanders kleine kantjes. Zoiets kan echter alleen maar in een sfeer van gelijkwaardigheid. En laat nu net dáár het schoentje wringen."

Het échte probleem is niet de humor. Wel dat ik vaak als 'anders' word bekeken.

Personen met een beperking worden namelijk – evenals andere minderheden – vaak niet als volwaardig beschouwd. Men voelt zich dikwijls onwennig in het gezelschap van iemand zoals ik en laat grappen dan maar liever achterwege. Wanneer iemand het toch aandurft een mopje te maken, kijkt iedereen snel mijn richting uit om te zien of er al dan niet gelachen mag worden. En dat is jammer. De kern van het probleem is dan ook niet dat men met mij zou lachen, wel dat men mij als ‘anders’ aanziet. En met iemand die ‘anders’ is, wordt niet gelachen. Net zoals bij racisme en seksisme worden mensen die de zogenaamde norm ‘normaal’ niet halen in een apart vakje gestoken. Bewust – of onbewust – worden ze hierdoor gediscrimineerd. We noemen dat able-isme. Nochtans voel ik me evengoed deel van de maatschappij en ik heb net als iedereen dromen en talenten. Wanneer grappen vertrekken vanuit die norm (jij bent niet normaal en dus eigenlijk minderwaardig) dan zal je mij niet snel zien lachen. Vertrekt diezelfde mop vanuit een gelijkwaardigheidsgevoel, dan kan er wat mij betreft heel veel.

Taboe neemt het voortouw in het debat rond humor over minderheidsgroepen. Dat kan ik enkel toejuichen. Het is een stapje in de richting van een wereld zonder tussenschotten en met meer humor. Hopelijk maakt deze programmareeks duidelijk dat met veel wederzijds respect en toch een beetje voorzichtigheid veel kan. Ik ben tevreden over het resultaat en vind het positief dat personen met een beperking niet enkel het onderwerp van de grappen zijn. Ze doen mee en kruipen vaak zélf in de rol van grappenmaker. Mooi gedaan, Philippe en productiehuis Panenka.

Dit artikel verscheen ook op Vrtnws.be
Onze collega Stef mocht het stuk toelichten op Hautekiet (Radio 1). Je kan de uitzending hier herbeluisteren.

Taboe neemt het voortouw in het debat rond humor over minderheidsgroepen. Het programma doet een stap in de richting van een wereld zonder tussenschotten. Dat kan ik enkel toejuichen.